تبلیغات
عکس و خبر جالب ایران و جهان - مطالب آذر 1393
عکس و خبر جالب ایران و جهان
چه مطالبی برای بالا بردن کیفیت این ویلاگ لازم است؟ نظر بدهید

جستجو

Display Pagerank

آخرین پست ها

نظرسنجی

  • راه حل مناسب برای مشکلات جنسی جوانان چیست؟






آرشیو موضوعی

لینکستان

نظرسنجی

  • راه حل مناسب برای مشکلات جنسی جوانان چیست؟






الکسا

صفحات جانبی

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
https://www.google.com/url?sa=i&rct=j&q=&esrc=s&source=images&cd=&cad=rja&docid=WH2ped1GZkdLBM&tbnid=t7AlCJr2v8S2iM:&ved=0CAUQjRw&url=http%3A%2F%2Fwww.persian7.com%2F%25D8%25A8%25D8%25A7%25D8%25B2%25DB%258C%25DA%25AF%25D8%25B1-%25D9%2586%25D9%2582%25D8%25B4-%25D8%25A7%25D9%2584%25D9%2586%25D8%25A7-%25D8%25AF%25D8%25B1-%25D8%25B3%25D8%25B1%25DB%258C%25D8%25A7%25D9%2584-%25D8%25B1%25D9%2588%25D8%25AD-%25D8%25A7%25D9%2584%25D9%2586%25D8%25A7%2F&ei=p3iQUfmSNIiVtAa1l4GgDA&bvm=bv.46340616,d.Yms&psig=AFQjCNEWpkTQbvWW1lHqxrmHqeCH_DNo5Q&ust=1368508961250124 j http://www.google.com/imgres?imgurl=https://lh5.googleusercontent.com/-X8A3bfyfOco/VJq_-sL8YxI/AAAAAAAAAyo/22cByodcvwY/w640-h361/Minerals-Sex.png&imgrefurl=https://plus.google.com/106099345667793364388/posts/YynUhbeULw6&h=361&w=640&tbnid=v5Ya9J4WtYSP8M:&zoom=1&docid=DO3tvtz9vq6CAM&ei=u9y8VPv5GcKvU-yUgNgF&tbm=isch&ved=0CB4QMygAMAA https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images? http://www.google.com/imgres?imgurl=http://www.golfly.com.tw/attachments/a-115/257260d1385550697-2013-sexgirl.jpg&imgrefurl=http://www.golfly.com.tw/forum115/thread119380.html&h=315&w=720&tbnid=xqyncv_kbbTyjM:&zoom=1&docid=D-4-5UfSLBRbzM&ei=lS7JVLnMKcH9Us7PgMgG&tbm=isch&ved=0CCEQMygFMAUq=tbn:ANd9GcRm010j5HJJSR4u8EmlhG8Z4OgJPx6GtM_131y14Ttr6W3G_AY8uw 3 تصاویراغتشاشات عاشورا 6 4 اختشاشات روز عاشورا 4 5 ?q=& 4 6 اختشاشات عاشورا 4 7 تصاویر عجیب 4 8 تصاویراغتشاشات تهران 4 9 تصاویراغتشاشات روز عاشورا"" 3 10 تصاویراغتشاشات 3 11 اختشاشات ایران 3 عکس اغتشاشات عاشورای تهران عکس اغتشاشات روز عاشورادرتهران عكس های اختشاشات درعاشورا کلیپ اختشاشات عاشورا بیانیه موسوی سکس کردن درباره آشوب عاشورا عکسهای آشورای 88 جداسازی گل زعفران کیر کس کوس تصاویراغتشاشات عاشورا اختشاشات 88 تصاویرآشوب گران روز عاشورا جریان کون اختشاشات 88 اس ام اس در مورد حمایت از رهبری عکس خر تصاویراغتشاشات عاشورا88 اغتشاشات عاشورادرتهران اغتشاش و آشوب سکس کردن عاشوراعكس عکس اختشاشات روز عاشورا موج سبز و اغتشاشتعاشورا عکسهای اختشاشات عاشورای88 فیلم اختشاش های اخیردرتهران آخرین اخبار ایران وجنبش سبز عکس سکس کوس کیر ازسکس کردن دختران در آشوبهای تهران گنج های معنوی فایزه رفسنجانی در اختشاشات اخیر sex sex اشوب درایران عكس عكس های اختشاشات اخیر کاریکاتورهای سیاسی زن اغتشاشات تهران اختشاشات روزعاشورا تصاویرعجیب اسمس سبزها اختشاشات تهران اغتشاشات اخیر اختشاشات عاشورا88 تصاویر شورش دختران روز عاشورا تهران آشوب تصاویرآشوب ایران زندگینامه شیخ رجبعلی خیاط عکس های اختشاش گران اشوبهای اخیر در ایران عكسهای دختران شورش اخیر عكس آشوبهای تهران 1 تصاویر 18 19 2 خبرجالب 9 3 دانلود انیمیشن خرگوشک ها 9 4 جهادنکاح درایران 8 5 خبر جالب 8 6 دانلود کارتون خرگوشک ها 8 7 عکس و خبر 6 8 دختران جهاد نکاح 5 9 اخبار داعش 5 10 غلامرضا فروغی 4 11 کارتون خرگوشک ها 4 12 گلشیفته فراهانی 4 13 لحظات شاد 3 14 میتراحجار 3 15 پسر لخت 3 16 جذابیت جنسی 3 17 جوان عزب 3 18 اخبار امروز داعش 3 19 عکس پرنوگرافی 3 20 دختر جند 3 21 دوربین مخفی از حمام زنان 2 22 عکس حوریان بهشتی 2 23 دانلود عکس خرگوشک ها 2 24 دانلود فیلم های مدعیان دروغین 2 25 عکس زنان زیبارو 2 26 دوربین مخفی دستشویی مردانه 2 27 عزب 2 28 تجربیات معلمان ابتدایی 2 29 تصاویر شب ازدواج 2 30 تصویر وان یکاد 2 31 جن در شمال تهران 2 32 چت جنسی 2 33 خواص جگر سفید 2 34 google قارچ صدفی 2 35 اخرین اخبار و عکسهای داعش 2 36 فیلم جهادنکاح 2 37 مهیج 2 38 مستند سازی تجربیات معلمان 2 39 دوربین مخفی حمام زنان 2 40 دوربین مخفی خارجی 2 41 عکس زالو 2 42 عکس زن افریقایی 2 43 خانواده نتانیاهو 2 44 غلام رضا فروغی 2 45 فیلم کتک کاری دانش اموز 2 46 عکسهای جهادنکاح 2 47 عکسهای خارجی 2 48 عکسهای خانه ی خدا 1 49 عکسهای زنان جهادنکاح 1 50 عکسهای سر بریدن‎ ‎القاعده 1 51 عکسهای سکینه کونی 1 52 عکسهای شنا 1 53 عکسهای شنا زنان 1 54 عکسهای قئیمی ایران و جهان 1 55 عکسهای مردونه 1 56 عکسهای کریم آقاخان 1 57 عکسهایی از زلزله 1 58 عکسهایی ازسکس 1 59 غرر نوعی 1 60 غلام رضا فر وغی 1 61 غلام رضا فروغی میلیارد 1 62 عکس و فیلم حمله داعش 1 63 عکس کارتن خرگوشک ها 1 64 عکس کس و کیر تکان دهنده!! 1 65 عکس کلیسای شیطان 1 66 عکس کوس تنویر 1 67 عکس کون دختر هلندی 1 68 عکس کیهان جعفری 1 69 عکسای غزه 1 70 عکسای مهیج 1 71 عکسه دختر بر رویه ویلچر 1 72 عکسهای ایرانی سکسی خون ریزی 1 73 عکسهای بهاییت 1 74 عکسهای جالب 1 75 عکسهای جالب از بمباران غزه 1 76 عکسهای جالب جهاد نکاح 1 77 عکسهای جدید ازجنایات داعش 1 78 فیلمهای چهانی 1 79 فیلمهای عذاب قبر 1 80 فیوز پمپ بنزین x33 1 81 قاسم سلیمانی 1 82 قاضی زرگر 1 83 قانون غزه 1 84 قرارداد کندن چاه اب 1 85 قرعه کشی شرکت پیشگامان adsl 1 86 قسمت اخر خرگوشک ها 1 87 قناس 1 88 قناس غول 1 89 كارتون خرگوشك ها 1 90 گالری عكس ماسون ها 1 91 گروهک داعش 1 92 گلشیفته فراهانى باز هم لخت شد 1 93 عکس زن برهنه در حمام 1 94 عکس زن در حمام 1 95 عکس زالو درمانی واریکوسل بیضه 1 96 دوربین مخفی درحمام 1 97 غلامرضا فروغی عکس 1 98 غلامرضا فروغی غلامرضا فروغی 1 99 غلامرضافروغی 1 100 فحشا

فردی که جگر اماممان را متلاشی کرد

فرازهایی از کتاب "صلح امام حسن" به قلم مقام معظم رهبری؛

فردی که جگر اماممان را متلاشی کرد

امام حسن علیه السلام در آخرین لحظات زندگی خود درباره معاویه چنین فرمود: جامش لبالب شد و به آرزویش نائل آمد، به خدا به وعده هایش وفا نکرد و در گفته هایش راست نگفت.
به گزارش خبرنگار خیمه گاه باشگاه خبرنگاران؛ کتاب "صلح امام حسن" پرشکوه ترین نرمش قهرمانانه تاریخ نوشته‌ی مقام معظم رهبری از سه بخش تشکیل شده که بخش اول: امام حسن بن علی (ع)، بخش دوم: معرفی موقعیت سیاسی و بخش سوم: صلح است که این کتاب را تشکیل می دهد. 

به اختصار به بخشی از این کتاب راجع به صلح امام حسن می پردازیم. 

دانستیم که معاویه به هیچیک از پنج ماده قرارداد از طرف و آنچنانکه متناسب با آن سوگندها و پیمانها و میثاق ها بود، مراعات نشد: نه در آن هنگام که حکومت را به دست گرفت بر طبق کتاب خدا و سنت پیامبر و سیره ی خلفای شایسته عمل کرد؛ نه پس از خود زمام امر را به شوری یا به صاحب واقعی آن سپرد؛ نه دشنام و ناسزا به علی را موقوف ساخت و حتی فراز منبرها را نیز بدین بدعت شوم آلوده نمود؛ نه خراج نامبرده را ادا کرد و نه شیعیان و یاران علی را از آسیب حملات ناجوانمردانه ی خود برکنار داشت بلکه علیرغم آن تعهدات و سوگندها، فجایعی نسبت با آنان مرتکب شد که پیش از او در اسلام سابقه نداشت، مثلا: 

نخستین سر بریده یی در اسلام که در شهرها گردانیده شد از ایشان بود.. و به فرمان معاویه گردانیده شد. 

نخستین انسانی در اسلام که زنده به گور شد از ایشان بود... و به دستور معاویه چنین جنایتی انجام گرفت.

نخستین زنی در اسلام که به زندان افکنده شد از ایشان بود... و معاویه حکم آن صادر کرد. 

نخستین شهیدانی که دست و پا بسته و بی دفاع کشته شدند از ایشان بودند... و معاویه قاتل آنان بود. 

سخن کوتاه، معاویه همه‌ی مواد قرارداد را نقض کرد و همه‌ی آن پیمان‌های موکد را در هم شکست... و شگفتا که با اینهمه داعیه ی خلافت اسلامی داشت. 

آخرین فراز قراداد، از این جهت که متضمن دقیق‌ترین و حساس‌ترین و در نظر مردم سنگین ترین شرط ها بود و زیر پا نهادن آن به منزله ی مخالفت و معارضه ی آشکارا با قرآن و پیغمبر اسلام تلقی می شد، چندی از آسیب خیانت و عهدشکنی او بر کنار ماند. 

هشت سال جانب آن شرط را نگاه داشت ولی عاقبت از آن نیز به تنگ آمد و خوی اموی که برای برانگیختن وی به این قبیل کارها، وسوسه ئی پیوسته داشت، بر او غالب آمد. امویگری معاویه، ثابت شد و مادرش هند از نسبت هائی که مردم بدو میدادند و شهادت مورخان در آن مورد، تبرئه گشت و تردیدی باقی نماند که معاویه، فرزند واقعی ابوسفیان اموی است. 

و پسر ابوسفیان و هند را از رسول خدا و قرآن چه پروا؟!!! 

جنایتی که جنایت‌های گذشته را به دست فراموشی سپرد. صورت وقوع یافت و سر آغاز خواری عرب-چنانکه ابن عباس گفت - یا طلیعه ی خواری انسانها- چنانکه ابواسحق سبیعی گفت- نمودار گشت. 

در سراسر قرار داد صلح، فرازی که امنیت جانی امام حسن را تضمین می کرد. طبیعتا از خیانت دورتر و به موجب اوضاع و احوال جاری، به رعایت سزاوارترین از دیگر مواد بود. نقض این ماده پس از اینکه شمشیرها در غلاف رفته و بساط جنگ برچیده شده و طرف مقابل به قراردادگردن نهاده، بزرگترین جنایتی بود که معاویه در طول زندگی سراسر جنایتش مرتکب می شد. 

نه در مدینه- اقامتگاه حسن علیه السلام- و نه در خاندان پیغمبر و نه در میان شیعیان و نه در تمامی کسانی که به وسیله ی خویشاوندی سببی یا نسبی به حسن وابسته بودند، هیچ واقعه ئی که از آن بتوان استنباط کرد که کاری بر ضد دنیای معاویه در جریان است، پدید نیامده بود. 

آن همه عهد و پیمان و سوگند که غلیظ تر و موکدتر از آنها را در هیچ لغتنامه‌ای نمی توان پیدا کرد. چه شد ؟! 

آیا جایز است که برای معاویه نیز عذر و بهانه ئی از آنگونه که فریب خوردگان مسلمان نام، برای پسرش یزید درست کرده اند، بتراشیم و مانند آنان که برای دفاع از جنایت قتل حسین و توجیه آن گفتند: "جوان مغروری بود، میمون بازی او را سرگرم ساخت وشرابخوارگی به گناهش کشانید"! اگر قرار باشد چنین عذر موجهی برای معاویه نیز بسازیم، تدبیر و پختگی و هشیاری ئی را که بدو نسبت داده اند، چگونه حساب کنیم؟ آیا ایندو با هم سازگارند؟ 

همین جنایت بزرگ پدر بود. که روح سرکش پسر را نیز به دنباله روی از عمل وی برانگیخت و از آن پدر و پسر، بانیان بزرگترین جنایت تاریخ اسلام را پدید آورد.... این جنایت، قتل دو سرور جوانان بهشت و قطع تنها واسطه ای که نسل پیغمبر از آن است، بود یعنی در حقیقت، قتل خود پیغمبر به اعتبار امتداد تاریخی آن. 

آری، و شگفت آنکه این دو قاتل، دو خلیفه پیغمبر نیز بودند!!! 

و دریغا از اسلام که خلفای پیغمبرش مردمی از این قماش باشند! 

درایت و کاردانی!! معاویه همین اندازه توانست در آدمکشی راه مخصوص پیش پای او بگذارد که پس از وی پسرش یزید بدان دست نیافت و بدین ترتیب این یک به نام جوانی مغرور و آن یک به عنوان سیاستمداری مجرب و کار آزموده معرفی شدند. 

باری معاویه، مروان بن حکم را مأمور کرد که جعده دختبر اشعث بن قیس کندی را که یکی از همسران امام حسن علیه السلام بود بر مسمون نمودن آن حضرت وادار سازد و با او عهد کند که اجگر حسن از دنیا رفت وی را به همسری یزید در آورد صد هزار درهم نیز به او بدهد. اشعث بن قیس همان منافق معروفی است که پس از قبول اسلام، به وضع رسوا و فضاحتباری مرتد گشته و سپس باز جبر اوضاع و احوال، او را به اسلام کشانیده بود و جعده به حکم انتساب به چنین عنصر پلیدی، روحا از هرکسی به قبول این معامله ی ننگین نزدیکتر بود. 

امام جعفر بن محمد صادق فرمود: اشعث در خون امیر المومنین علیه السلام شرکت داشت؛ دخترش، حسن را مسموم کرد و پسرش محمد دست به خون حسین آلود. 

امام حسن علیه السلام در آخرین لحظات زندگی خود در باره معاویه فرمود: "جامش لبالب شد و به آرزویش نائل آمد، به خدا به وعده هایش وفا نکرد و در گفته هایش راست نگفت". 

پیک مروان خبر موفقیت دسیسه ی زهرآگین او را داد و گفت: شگفتا از حسن؛ شربت عسلی که از آب رومه فراهم شده بود نوشید و جان سپرد. 

معاویه نتوانست از ابزار شادمانی و سرورخودداری کند در آن هنگام در کاخ سبز بود. فریادش به تکبیر بلند شد؛ ساکنان کاخ نیز همه صدا به تکبیر بلند کردند؛ اهل مسجد نیز که صدای تکبیر شنیدند همه فریاد زدند: الله اکبر... "فاخته" همسر معاویه بود از غرفه ی خود بیرون آ»د و گفت: خدا شادمانت بدارد ای امیر المومنین! چه خبری شنیده ای که اینچنین شادمانی؟ گفت: خبر مرگ حسن بن علی. فاخته صدا زد: انالله و انا الیه راجعون آنگاه در حالیکه می گریست گفت: سرور مسلمانان و زاده ی دختر پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم از دنیا رفت، معاویه گفت: چه کار به جا وخوبی کردی، شکی نیست که او چنان بود که می گویی سزاوار است که بر او بگریند. 

صدور حکم تخریب طبقه هفتم مجتمع علاءالدین

صدور حکم تخریب طبقه هفتم مجتمع علاءالدین

این مقام مسئول در دیوان عدالت اداری توضیح داد: شاکی این پرونده مالک مجتمع علاء الدین است که نسبت به حکم کمیسیون ماده 100 شهرداری تهران مبنی بر تخریب طبقه هفتم ساختمان یاد شده، اعتراض کرده و شکایت وی نیز در مرحله بدوی، رد شد.

به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگارانحجت‌الاسلام موسی قربانی در پاسخ به این سوال که آیا حکم تخریب طبفه هفتم مجتمع تجاری علاءالدین قطعی شده است یا خیر؟ اظهار داشت: از نظر ما حکم صادر شده و قاعدتا مالک مجتمع، تجدیدنظر خواهی خواهد کرد و پرونده برای رسیدگی به تجدید نظر می رود. با مستنداتی که در پرونده دیدم، گمان نمی کنم پرونده در تجدیدنظر با مشکل مواجه شود زیرا مستندات پرونده محکم بود.

این مقام مسئول در دیوان عدالت اداری توضیح داد: شاکی این پرونده مالک مجتمع علاء الدین است که نسبت به حکم کمیسیون ماده 100 شهرداری تهران مبنی بر تخریب طبقه هفتم ساختمان یاد شده، اعتراض کرده و شکایت وی نیز در مرحله بدوی، رد شد.

قربانی اضافه کرد: نکته قابل تامل این است که این فرد چرا و چگونه توانسته در مرکز تهران و در پاساژی که افراد زیادی در آن رفت و آمد و واحد تجاری دارند، ساخت و ساز غیر‌قانونی انجام دهد و از این موضوع می توان به اهمال ماموران شهرداری نیز رسید. بعد از اینکه، مالک در آن شلوغی و انظار مردم اقدام به ساخت و ساز کرده، کمیسیون ماده 100 حکم به تخریب داده است. چرا اجازه می دهند چنین تخلفی صورت گیرد و بعد اقدام می‌کنند. این موضوع از آن دسته مباحثی است که رسانه ها به خوبی می‌توانند در آن ایفای نقش کنند.

معاون قضایی دیوان عدالت اداری اضافه کرد: در این مجتمع غیر از حضور بسیار مردم، بیش از 800 واحد تجاری وجود دارد. با وجود این، مالک توانسته یک طبقه غیر مجاز بسازد و کسی هم نسبت به این موضوع متعرض نشده است. چه بسا این فرد موفق می‌شد با پرداخت جریمه در کمیسیون ماده 100 قضیه را حل و فصل کند که خوشبختانه اینگونه نشد و کمیسیون دستور به تخریب داده است.

قربانی یادآور شد: طبق گزارشی که سازمان آتش نشانی، کانون کارشناسان رسمی دادگستری و سازمان نظام مهندسی در این پرونده ارایه کرده‌اند، ساخت این طبقه علاوه بر خلاف و غیرقانونی بودن، غیرفنی نیز است یعنی امنیت ساکنان آن در مخاطره قرار دارد و لزوما باید تخریب شود تا مقاومت ساختمان آسیب نبیند.

معاون دیوان عدالت اداری اضافه کرد: در این پرونده، قاضی ابتدا دستور موقت صادر کرده بود که بلافاصله از شهرداری خواستم دفاع ماهوی خود را ارایه کند و در کمتر از یک هفته حکم ماهیتی صادر شد. رای شعبه بدوی بیش از 20 روز است صادر شده اما مهلت 20 روزه برای اعتراض، از زمان ابلاغ رسمی رای محسوب می شود.

یاران خائن امام حسن (ع) چه کسانی بودند؟

یاران خائن امام حسن (ع) چه کسانی بودند؟

با فرار عبیدالله ابن عباس و دیگر فرماندهان سپاه امام حسن(علیه السلام) شرایط بسیار نامطلوبى پدید آمد. امام مجبور شد صلح را بپذیرد اما معاویه فقط به شهادت امام راضی شد.
به گزارش مجله شبانه باشگاه خبرنگاران، امام حسن(ع) امام دوم شیعیان در سال چهلم هجرى پس از شهادت امام على(ع) به خلافت رسید.[1] دوره کوتاه مدت خلافت آن حضرت، همچون دوره خلافت امام على (علیه السلام) آکنده از فعالیت ستون پنجم دشمن است، که با فعالیتشان مانع از پیروزى قاطع امام على(علیه السلام) در برابر معاویه ستمگر شدند.

دوره خلافت امام حسن(علیه السلام)، دوره‌اى بود که فعالیت منافقان، خیانت کاران و جاسوسان در آن به حد اعلاى خود رسیده بود.

از طرفی معاویه به مقابله با امام حسن(علیه السلام) برخواسته بود و از سوى دیگر، در پى جنگ هاى سه گانه امام على(علیه السلام) و به شهادت رساندن بیشترین یاران با وفاى اهل البیت(علیه السلام) در غارات مانند مالک اشتر و محمد بن ابى بکر و افراد دیگر اوضاع براى سپاه اسلام بسیار دشوار شده بود.

با وجود تمام این شرائط، امام حسن(علیه السلام) تصمیم نهایى برای جنگ با معاویه را در سخنرانى خود در مسجد کوفه اعلام نمود. اما مردم کوفه آنقدر در رفتن به جنگ سستى نمودند، تا اینکه عدى بن حاتم که پیرمردى بود به پا خواست و جملاتى به کوفیان گفت و به تنهایى و به اطاعت از فراخوان امام عازم (پادگان) نخیله شد و به دنبال او عده اى به ناچار از قبیله طى و دیگر قبایل به راه افتادند.[2]

امام پس از فراخوان نبرد بر علیه شامیان، متوجه جاسوسانى از سوى معاویه در کوفه و بصره شد، که پس از شناسایی این دو نفر دستور قتل آنان را صادر کرد و به دنبال آن در نامه‌اى به معاویه این چنین نوشت: گویا خواهان جنگ هستى، بزودى آن را دیدار خواهى کرد پس چشم به راه باش...[3]

اما برنامه معاویه به طور دیگرى طراحى شده بود. گرچه در ظاهر او نیز سپاهى فراهم ساخته و به سوى کوفه حرکت کرده بود.

نقشه معاویه آن بود که حضرت را مخفیانه به قتل برساند و بدون دردسر به هدف شوم خود برسد، به همین منظور چهار نفر تروریست منافق به نام هاى، عمرو بن حریث و اشعث بن قیس و حجر بن الحارث و شبث ربعى را اغوا کرد و جداگانه به این کار مامور کرد. امام حسن(علیه السلام) خیلى زود از این توطئه آگاه شد و در زیر لباس هایش زره پوشید.

یکى از منافقین، امام را در موقع نماز هدف قرار داد نتوانست کارى از پیش ببرد چون زره از نفوذ تیر در بدن امام جلوگیرى نمود.[4] طرح دیگر معاویه استفاده از شگردى بود که در صفین او را به پیروزى رساند. به همین منظور سعى کامل کرد تا در میان یاران امام و سپاهیانش نفوذ کند.

یاران خائن
یاران امام در پیروزى بدون دردسر معاویه نقش اساسى را ایفاء کردند. در این میان عملکرد یکى از کسانى که امام حسن (علیه السلام) به او اطمینان کامل نموده و فرماندهی سپاهش را به او واگذار کرده بود از دیگران به مراتب پررنگتر است. او کسى جز عبیدالله بن عباس نبود.
عبیدالله بن عباس فرمانده لشگر امام حسن (علیه السلام) نتوانست در برابر پیشنهادهای معاویه مقاومت کند و به راحتى فریب خورد و با عده ای زیادى از زیردستان خود در حدود هشت هزار نفر شبانه به اردوگاه معاویه پیوست و سپاهیان امام را بدون فرمانده رها کرد.[5] این درحالى بود که در دوره امام على (علیه السلام) فرستاده معاویه به مکه دو فرزند خردسال عبیدالله بن عباس را سر بریده بود.[6] انتظار آن بود که عبیدالله نه به خاطر امام بلکه به خاطر دو فرزندى که معاویه از او کشته بود به معاویه نپیوندد، ولى دنیا طبى او تمام خاطرات تلخش را نیز به فراموشى سپرد.
صبحگاه وقتى سپاه امام براى نماز حاضر شدند، عبیدالله بن عباس غایب بود. ناچار شخص دومى که از سوى امام(علیه السلام) به عنوان جانشین عبیدالله منصوب شده بود و قیس بن سعد بن عباده انصارى نام داشت، فرماندهى سپاه را به عهده گرفت و نماز جماعت را به جا آورد. وسوسه هاى معاویه در خصوص قیس سازگار نشد. ولی معاویه که به مقصود نهایى خود نرسیده بود با شایعه سازى توسط جاسوسان خود در میان سپاه قیس باعث سردرگمى و کلافگى آنان شد.[7]
با فرار عبیدالله ابن عباس و دیگر فرماندهان سپاه امام حسن(علیه السلام) شرایط بسیار نامطلوبى پدید آمد، امام(علیه السلام) که براى جمع آوری سپاه به مدائن رفته بود نه تنها موفق به انجام این کار نشد، بلکه عده ای از سپاهیانش بر او شوریدند و به خیمه اش ریخته به غارت پرداختند، آنان حتى سجاده زیرپاى حضرت را ربودند و عبدالرحمن ازدى رداى آن حضرت را از دوشش کشید،‌ حضرت بدون اینکه ردایی بر تن داشته باشد، سوار اسب شده و در ساباط به راه افتاد.
همینکه به جاى تاریکى که مظلم ساباط خوانده ‌اند رسید نااگاه یکى از خوارج به نام جراح بن سنان پیش آمد،‌ لگام اسب حضرت را گرفت و گفت حسن تو نیز همانند پدرت کافر شدى و خنجرى مسموم به ران مبارک حضرت زد که تا استخوان شکافته شد. [8] این ضربت به طوری سهمگین بود که حضرت بسیار رنجور و بیمار گشت.[9]
بالاخره همان عواملى که امام على (علیه السلام) و سپاهش را در مقابل معاویه متوقف ساخت دوباره کارساز شد و صلح را بر امام حسن(علیه السلام) تحمیل ساخت. گرچه امام مقاومت زیادى کرد، ولى آن حضرت موقعى تن به صلح داد که یارانش از پیرامونش متفرق شدند و او را تنها گذارند.[10]
امام حسن(علیه السلام) پس انجام صلح با معاویه، حکومت کوفه را رها نموده و در مدینه پیامبر رحل اقامت افکند. با این حال معاویه آن حضرت را به حال خود رها نکرد و با تمام توان او را با جاسوسان و عمال خود زیر نظر گرفت و در نهایت با اغواى یکى از زنان آن حضرت بنام جعده، زهر به آن حضرت خورانید و دردانه زهراى اطهر را در بیست هشتم صفر به شهادت رساند.[11]

پی نوشت:
[1] - محمد بن نعمان شیخ مفید، الارشاد فى معرفه حجج الله على العباد، سیدهاشم رسولى محلاتى، تهران، علمیه اسلامى، ج2، ص 5
[2] -ابى الفرج اصفهانى، مقاتل الطالبیین، کاظم المظفر،قم، دارالکتاب، چاپ دوم، ص 39
[3] - شیخ مفید، همان
[4] - مجلس، محمد باقر؛ بحارالانوار بیروت ، الوفا، چاپ دوم 1403 ،ج44 ،ص33
[5] - همان ،ص51 و یعقوبى، احمدبن ابى یعقوب؛ تاریخ یعقوبى، محمد ابراهیم آیتى، تهران، انتشارات علمى فرهنگى، چاپ هشتم، 1378، ج2، ص141
[6] - یعقوبى، همان، ج2، ص107
[7] - ابوالفداء اسماعیل بن عمره بن کثیردمشقى، البدایه والنهایه، بیروت، دارالفکر، 1407، ج8، ص15
[8] - شیخ مفید، همان، ص8 و ابوجعفر محمد بن جریر طبرى، تاریخ الامم و الملوک، محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالثراث1378، ج5 ص195
[9] - یعقوبى، همان، ص142
[10] - طبرى ، همان
[11] -شیخ مفید، همان، ص12
مجمع جهانی شیعه شناسی
منبع:فرهنگ

قول صحیح در شهادت امام حسن(ع) کدام است؟

مجامع روایی و تاریخی شیعه بالاتفاق این حادثه جانسوز را در ماه صفر دانسته اند گر چه روز شهادت را برخی آخر ماه، برخی بیست و هشتم و برخی هفتم ذکر کرده اند.
به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران، هر چند در برخی از کتب عامه شهادت سبط اکبر امام حسن مجتبی علیه السلام را در ربیع الاول ذکر کرده اند، اما مجامع روایی و تاریخی شیعه بالاتفاق این حادثه جانسوز را در ماه صفر دانسته اند گر چه روز شهادت را برخی آخر ماه، برخی بیست و هشتم و برخی هفتم ذکر کرده اند.


سیره عملی یکسانی هم در بین شیعیان وجود ندارد؛ در ایران، روز بیست و هشتم و در بیشتر کشورهای شیعه نشین عربی روز هفتم را به یاد ایشان سوگواری می کنند. با رونقی که بحمد الله محافل و مجالس اهل بیت علیهم السلام پیدا کرده است بعضا در کشور ما در روز هفتم هم اقدام به برپایی مجالس سوگواری می کنند.

از طرف دیگر روز هفتم در ایران از طرف نهادهای رسمی و مردم به عنوان میلاد امام کاظم علیه السلام گرامی داشته می شود و این دوگانگی باعث سردرگمی اقشار متدین شده است. در سنوات اخیر تلاشهایی صورت گرفت تا سیره عملی علمای عتبات که برپایی عزا در روز هفتم است در ایران هم فراگیر شود تا هم جوامع شیعی به یک وحدت رویه ای برسند و هم از برپایی مجالس عزا و شادی اهل بیت در یک روز که تبعات منفی متعددی دارد جلوگیری شود.

به دنبال استفتائات صورت گرفته در این مساله نظر مبارک بسیاری از مراجع معظم تقلید مقدم داشتن جانب عزا و خودداری از جشن و سرور اعلام شد.

این نوشتار برای حل پرسشی است که به تبع این جریانات به ذهن بسیاری از علاقمندان به اهل بیت علیهم السلام خطور کرده است که: 

قول صحیح در شهادت امام مجتبی علیه السلام کدام است؟


در فهرست ذیل اسامی و نظر کلیه اعلام و شخصیتهای مطرح شیعه از ابتدا تا قرن چهاردهم که در تالیفات خویش متعرض تاریخ شهادت آن امام همام شده اند گردآوری شده است.چنانچه کسی در یکی از کتابهایش یکی از دو قول را ترجیح داده باشد همان نظر برای وی ثبت شده است هر چند در تالیفات دیگرش متعرض تاریخ شهادت نشده باشد و یا اقوال مختلف را بدون ترجیح آورده باشد و چنانچه در کتاب دیگری قائل به نظر دیگری شده باشد هر دو نظر برای وی ذکر شده است. 

۱.سعد بن عبدالله اشعری قمی( م ۳۰۱ ه ق)در المقالات و الفرق ص۲۴: آخر صفر
۲.نوبختی(م ۳۱۰ ه ق) در فرق الشیعه ص۲۴: آخر صفر
۳.کلینی (م ۳۲۹ ه ق) در الکافی ج۱،ص۴۶۱: آخر صفر
۴.شیخ مفید (م ۴۱۳ ه ق) در مسارالشیعۀ ص۴۸ و المقنعۀ ص۴۵۶: ۲۸ صفر (در ارشاد به روز شهادت اشاره نکرده و به ذکر صفر اکتفا کرده است)
۵.شیخ طوسی (م ۴۶۰ ه ق) در مصباح المتهجد ج۲،ص۷۹۰ : ۲۸ صفر( در تهذیب به روز شهادت اشاره نکرده و به ذکر صفر اکتفا کرده است)
۶.علی بن محمد خزاز(قرن پنجم) در کفایۀ الاثر ص۲۲۹: آخر صفر
۷. محمد بن جریر طبری(قرن پنجم) در دلائل الامامۀ ص۱۵۹ :آخر صفر
۸.فتال نیشابوری ( م ۵۰۸ ه ق) در روضۀ الواعظین ج۱،ص۱۶۸ : آخر صفر
۹.طبرسی (م ۵۴۲ ه ق) در إعلام الوری ج۱،ص۴۰۳ و تاج الموالید ص۸۲ : ۲۸ صفر
۱۰. ابن شهر آشوب (م ۵۸۸ ه ق) در مناقب ج۴،ص۲۹ : ۲۸ صفر
۱۱.اربلی (م ۶۹۲ ه ق) در کشف الغمۀ ج۱،ص۵۱۶ : ۲۸ صفر
۱۲.عماد الدین طبری (قرن هفتم) در تحفۀ الأبرار ص۱۶۶ : ۲۸ صفر
۱۳.علامه حلی(م۷۲۶ ه ق) در تحریر الاحکام ج۱،ص۱۳۱ : ۲۸ صفر
۱۴.رضی الدین حلی برادر علامه حلی(قرن هشتم) در العُدد القویۀ : آخر صفر یا ۲۸ صفر 
۱۵.شهید اول ( م ۷۸۶ ه ق) در دروس ج۲،ص۷ : ۷ صفر
۱۶.کفعمی ( م ۹۰۵ ه ق) در مصباح ص۵۱۰ : ۷ صفر و در البلد الامین ص۲۷۵ : ۲۸ صفر
۱۷.حسینی موسوی (قرن دهم) در تسلیۀ المجالس ج۲،ص۳۲ : ۲۸ صفر
۱۸.حموی (قرن دهم) در أنیس المومنین ص۸۵ : ۲۸ صفر
۱۹.والد شیخ بهایی( م ۹۸۴ ه ق) در وصول الاخبار : ۷ صفر
۲۰.شیخ بهایی (م ۱۰۳۰ ه ق) در جامع عباسی ص۴۴۴ و توضیح المقاصد: ۷ صفر 
۲۱.فیض کاشانی ( م ۱۰۹۱ ه ق) در الوافی ج۳،ص۷۵۵ : آخر صفر
۲۲.علامه مجلسی( م۱۱۱۱ ه ق) در زاد المعاد ص ۲۵۰: ۲۸ صفر ( ایشان در کتاب بحار الانوار ج۴۴،ص۱۳۴ و ج۹۷،ص۲۱۰ و در کتاب مرآۀ العقول ج۵،ص ۳۵۱ و در ملاذ الاخیار ج۹،ص۱۰۰ صرفا به ذکر اقوال اکتفا نموده است)
۲۳.سید هاشم بحرانی (قرن دوازده ) در عوالم العلوم ج۱۶،ص۲۷۷ به ذکر اقوال اکتفا کرده است 
۲۴.صاحب حدائق (م ۱۱۸۶ه ق) در الحدائق الناظرۀ ج۱۷ ص ۳۳۳ : ۲۷ صفر
۲۵.محمد علی بن وحید بهبهانی (م ۱۲۰۶ ه ق) در مقامع الفضل ج۲ ص۴۲۴ : ۲۸ صفر
۲۶.کاشف الغطاء (م ۱۲۲۸ ه ق) در کشف الغطاء ج۱،ص ۹۶: ۷ صفر
۲۷.القطیفی (زنده در ۱۲۴۵ ه ق) در رسائل ج۴،ص۶۹ :۲۸ صفر (ایشان در ضمن جمع بندی اقوال میفرماید قول ۷ صفر هیچ نصی ندارد گرچه در بلاد ما در بین عوام و نه علماء شایع است) 
۲۸.صاحب جواهر (م ۱۲۶۶ ه ق) در جواهر الکلام : ۷ صفر
۲۹. شیخ عباس قمی (م ۱۳۵۹ ه ق) در الأنوار البهیه: ۷ صفر و به قولی ۲۸ صفر و به قولی آخر صفر. ظاهر این عبارت این است که در نظر ایشان قول اول رجحان دارد بدون اینکه جازم به آن باشند(در منتهی الآمال ج۱،ص۵۵۰ و هدیۀ الزائرین ص۵۹۲ و در وقائع الایام ص۲۷۶ و ۲۹۶ و در الفضائل الرجبیه مطبوع در ضمن «۱۱ رساله» ص۵۷۱ اقوال را بدون ترجیح ذکر کرده است)
۳۰. سید محسن امین (م ۱۳۷۱ ه ق) در أعیان الشیعه ج۱،ص۵۷۶: ۲۸ صفر

با بررسی نظریات فوق می توان گفت:

۱. قول هفتم صفر(۶ قائل) : این قول در بین قدما مذکور نیست اما در بین متاخرین شهرت قابل توجهی دارد و بزرگانی مثل صاحب جواهر و کاشف الغطاء بدان قائلند. در یک کلام مزیت این قول عبارت است از: شهرت در بین متاخرین+عظمت شخصیتهای صاحب این نظر از بین متاخرین.

۲. قول بیست و هشتم صفر(۱۳ قائل) 
: این نظر چه در بین قدما و چه در بین متاخرین مشهور است لذا میتوان گفت از حیث شهرت قویترین قول است خصوصا که شخصیتهای برجسته ای از قدما مثل شیخ مفید و شیخ طوسی و علامه حلی و ابن شهرآشوب در زمره قائلین به این نظرند. در مجموع مزیت این قول عبارت است از : شهرت در بین قدما+شهرت در بین متاخرین+عظمت شخصیتهای صاحب این نظر از بین قدما

۳. قول آخر صفر(۸ قائل) 
: این قول در میان قدما نظر مطرحی بوده است اما در میان متاخرین متروک است. پس تنها مزیت این قول شهرت در بین قدما می باشد.

نتیجه: با توجه به اینکه این یک مساله تاریخی است و در صحت یک قول تاریخی قدمت یک منبع معتبر حرف اول را میزند میتوان گفت قول به هفتم صفر اضعف اقوال است زیرا هیچ سابقه ای در میان قدما ندارد. از زمان شهادت حضرت مجتبی علیه السلام تا هفتصد سال بعد هیچ یک از شخصیتهای شیعه آن را ذکر نکرده اند.

۱۳ عالم برجسته شیعه از سرزمینهای مختلف اسلامی (قم،ری،بغداد،طبرستان و....) همگی یا قائل به آخر ماه و یا قائل به بیست و هشتم بوده اند و شهید اول نخستین کسی است که این نظر را مطرح کرده است. از طرف دیگر متاخرینی هم که آن را به صورت جزمی اختیار کرده اند نوابغ فقه و اصول هستند نه خبره های تاریخ و حدیث و متخصصینی مثل علامه مجلسی و سید هاشم بحرانی و محدث قمی و سید محسن امین یا قول دیگر را اختیار کرده اند یا مردد مانده اند و یا قول هفتم را ترجیح ضعیفی داده اند.

اما در بین دو قول دیگر میتوان گفت گرچه هر دو در بین قدما مشهورند اما قول آخر ماه در بین متاخرین شهرتی ندارد و همین مساله سبب ضعف آن نسبت به قول بیست و هشتم میتواند باشد. لذا اصح اقوال در تاریخ شهادت سبط اکبر علیه السلام، بیست و هشتم صفر است.

توضیحات:

۱. در این شمارش قائلین به اقوال، رضی الدین حلی و سید هاشم بحرانی که صرفا نقل اقوال کرده اند و همچنین کفعمی که در دو کتابش دو قول مختلف اختیار کرده است به حساب نیامده اند.

۲.گرچه به حسب قاعده ای که در ابتدا گفتیم علامه مجلسی را قائل به بیست و هشتم و محدث قمی را قائل به هفتم حساب کردیم اما به نظر میرسد با توجه به اینکه هیچکدام این دو قول را به صورت جزمی قائل نشده اند و در کتابهای متعدد دیگری مردد مانده اند میتوان این دو بزرگوار را هم به گروه مرددین ملحق کرد و به شمار نیاورد هر چند در نتیجه تفاوتی ندارد.

۳. در حدائق تاریخ شهادت را بیست و هفتم ذکر کرده است اما ما آن را قول چهارمی به شمار نیاوردیم زیرا از شخصیت محقق و متتبعی مثل صاحب حدائق بسیار بعید است که به اقوال هزارساله بزرگان شیعه پشت پا بزند و نظر جدیدی را ابداع کند که هیچ مستندی هم برای آن ارائه نداده است و اصولا نمیتوان گفت که مستندی در اختیار او بوده که قبل از ایشان کسی بدان دست نیافته است بلکه این عدد به احتمال قوی محصول تحریف و تصحیفی است که در نسخ حدائق روی داده و عبارت اصلی ایشان یا «سابع صفر» بوده است که در استنساخ یا انتشار، کلمه «عشرین» هم بعد از «سابع» اضافه شده و یا «ثامن عشرین» بوده که به «سابع عشرین» تغییر پیدا کرده است. در بین این دو احتمال، احتمال اول اقوی است به این قرینه که عبارت ایشان دقیقا مانند عبارت شهید در دروس است تنها یک کلمه «عشرین» اضافه دارد اما چون این قرینه جزم آور نیست ایشان را جزء قائلین به هفتم حساب نکردیم. 

۴.در بعضی جزوات منتشر شده ذکر شده است که قاسم بن ابراهیم طباطبا از نوادگان امام حسن مجتبی علیه السلام متوفای سال ۲۴۶ هجری در کتاب خود : «تثبیت الإمامۀ» قائل به هفتم صفر شده است. به نظر میرسد این نسبت درست نیست و بخشی که در آخر کتاب وی به عنوان «موجز تاریخ الائمه الاثنی عشر» آمده است از قلم مولف نمی باشد و از اضافات مصحح یا ناشر است زیرا:
۱. این کتاب مختصر همانطور که از نام آن پیداست در اثبات اصل امامت است و صرفا به برخی آیات قرآن استناد کرده است و هیچ روایت و نصی بر امامت ائمه دوازده گانه و یا نام آنها در آن به چشم نمیخورد و در چنین سیاقی ذکر تاریخ ولادت و شهادت ائمه دوازده گانه در آخر کتاب وصله نچسبی به شمار میرود.
۲. قاسم بن ابراهیم از بزرگان زیدیه است بلکه خود بنیانگذار و رئیس یکی از فرق زیدیه به نام «قاسمیه» است که علامه حلی در کتاب تذکره الفقهاء و منتهی المطلب فتاوای خاص آنان را نقل میکند لذا اصولا قائل به امامت ائمه شیعیان اثنی عشری نمیتواند باشد پس چگونه در کتاب خود فصلی را به عنوان موجز تاریخ الأئمۀ الإثنی عشر به آنان اختصاص بدهد خصوصا که از ائمه زیدیه مثل زید بن علی و یحیی بن زید هیچ ذکری به میان نیاورده است!.
۳. ایشان به گواهی کتب متعدد رجالی و تاریخی متوفای سال ۲۴۶ ه ق است حال چگونه شهادت امام هادی و امام عسگری علیهما السلام را گزارش کرده و نوشته است:« توفی فی سنۀ ۲۵۴» و «توفی فی سنۀ ۲۶۰»
۴. در گزارش محل مراقد مطهر ائمه علیهم السلام کلماتی به کار رفته است که در آنزمان شناخته شده و رایج نبود مثلا در مورد امام جواد علیه السلام مینویسد: «مرقده فی الکاظمین بالعراق» و در مورد امام رضا علیه السلام : «مرقده فی مشهد بإیران» و بر اهل فن پوشیده نیست که در سده سوم هجری شهری به نام کاظمین وجود نداشته است بلکه این منطقه از حواشی بغداد به شمار میرفته است و از شهر مشهد هم به نام طوس یا مرو یاد میشد و اصولا کشوری به نام ایران وجود نداشت تا بخواهد به عنوان آدرس ذکر شود بلکه خراسان و سیستان و آذربایجان و دیگر استانهای فعلی ایران همگی از ولایات مملکت اسلام به پایتختی بغداد به حساب می آمد و این مانند آن است که شخصی در حدود سیصد سال قبل نوشته باشد : «کابل فی افغانستان» و «دمشق فی سوریا »!

در پایان بار دیگر تاکید میشود که این نوشتار صرفا تحقیقی است در تاریخ شهادت سبط اکبر علیه السلام و به معنی نفی عزاداری در روز هفتم یا برگزاری مراسم جشن در آن روز نیست.

 
  • تعداد صفحات :33
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
 

درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ : محمد

آرشیو

نویسندگان